مسأله 372ـ شايسته است جُنُب چند چيز را ترک کند:
1 و 2ـ خوردن و آشاميدن، ولى اگر وضو بگيرد مکروه نيست. 3ـ خواندن بيشتر از هفت آيه از قرآن، حتّى از سوره هايى که سجده واجب ندارد. 4ـ تماسّ بدن با جلد وحاشيه و فاصله سطور قرآن مجيد و همراه داشتن آن. 5ـ خوابيدن بدون وضو. 6ـ رنگ کردن موها به حنا و مانند آن. 7ـ ماليدن روغن و انواع کِرِم ها به بدن. 8ـ جماع کردن بعد از محتلم شدن.
مسأله 85ـ اين کارها در موقع تخلّى مکروه است:
1ـ نشستن زير درختان ميوه، 2ـ نشستن در جايى که محلّ عبور و مرور مردم است، هرچند کسى او را نبيند. 3ـ نشستن اطراف خانه ها، 4ـ نشستن مقابل خورشيد و ماه، ولى اگر عورت خود را بپوشاند، مکروه نيست. 5ـ توقّف زياد، 6ـ سخن گفتن مگر به هنگام ضرورت، ولى ذکر خدا در همه حال خوب است. 7ـ ايستاده بول کردن، 8ـ بول کردن در آب، مخصوصاً آبهاى ايستاده، 9ـ بول کردن در سوراخ جانوران، 10ـ بول کردن در زمينهاى سفت که از آن ترشّح مى شود و در مقابل باد.
فقها گفته اند: حکم اکراه کننده در قتل، حبس ابد است و حکم نگاه دارنده، کور کردن چشم اوست، آیا در صورتى که یک نفر اکراه کند و دیگرى امساک کند و سوّمى مرتکب قتل شود همان گونه که اولیاى دم مى توانند از قاتل گذشت کنند، آیا از اکراه کننده و امساک کننده نیز مى توانند گذشت کنند؟ یا این که این یک حدّ الهى مانند حدّ زناست که قابل گذشت نیست؟
