شما می‌فرمایید کسی نمیتواند برای دیگری نذر کند؛ برای مثال، اگر والدین برای فرزند صغیر خود، حتی پیش از بلوغ، نذر کنند که او کار خاصی را انجام دهد، نذر منعقد نمی‌شود. در این صورت، نذر همسر عمران با عبارت «نَذَرْتُ لَکَ مَا فِی بَطْنِی مُحَرَّرًا» چگونه توجیه می‌شود؟ همچنین، اگر روایاتی بر عدم جواز و انعقاد چنین نذری دلالت داشته باشند، آیا این روایات مخالف قرآن کریم نیستند؟
اگر پدر کودکی(5 ساله) در مسائل مالی شایستگی نداشته باشد(سفیه باشد) نمیتواند در امور مالی فرزند خود (کودک 5 ساله خود) دخالت کند در امور غیر مالی چه طور؟ آیا هم چنان تربیت کودک بر عهده پدر اوست؟
